Vlag van USA 48 sterren (1912-1959)

Op 6 januari 1912 trad New Mexico toe, op 14 februari Arizona — daarmee was het aaneengesloten staatsgebied voltooid en telde de Unie 48 staten. Deze vlag gold 47 jaar en bleef daarmee langer van kracht dan enige andere vóór de huidige. Zij was de vlag van de Amerikaanse troepen in beide wereldoorlogen; eronder landden de soldaten in 1944 in Normandië, en zij werd in februari 1945 op de Suribachi op Iwo Jima gehesen. Pas in 1959 eindigde haar tijd: Alaska bracht de 49e ster en Hawaï een jaar later de 50e — sindsdien is de vlag onveranderd.

Betekenis

De vlag toont dertien rode en witte banen en in het blauwe kanton 48 sterren in zes rijen van acht. Haar betekenis ligt minder in het patroon dan in de schikking: president William Howard Taft legde in 1912 bij besluit voor het eerst bindend vast hoe de sterren moesten staan en in welke verhoudingen alle delen van de vlag tot elkaar staan. Bijna 140 jaar lang had de wet enkel het aantal sterren bepaald en de opstelling aan de maker gelaten; met dit besluit eindigde de veelvormigheid van de ontwerpen. Alle vlaggen van de Verenigde Staten sindsdien, ook die van vandaag met 50 sterren, volgen deze regels.