Vlag van Joegoslavië

De vlag van Joegoslavië toont drie horizontale banen in blauw, wit en rood met in het midden een grote rode ster met gouden rand. De driekleur gaat terug op het Slavisch congres van 1848 in Praag en stond voor de eenheid van de Zuid-Slaven; de vijfpuntige ster kwam er in 1945 bij, met Tito's volksbevrijdingsbeweging. In deze vorm wapperde de vlag van 1946 tot 1992 boven de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië met haar zes deelrepublieken.

Betekenis

Blauw, wit en rood zijn de pan-Slavische kleuren, in 1848 in Praag gekozen als teken van verbondenheid tussen alle Slavische volken, naar het voorbeeld van de Russische vlag. In Joegoslavië stonden zij voor de vereniging van Serven, Kroaten, Slovenen, Macedoniërs, Montenegrijnen en Bosniërs in één staat. De rode ster in het midden, met gouden rand, was het teken van de partizanen en later van de Communistische Partij. Hij is bewust zo groot dat hij over alle drie de banen heen reikt: de nieuwe orde moest zich gelijkelijk over alle volken welven. Bij het uiteenvallen van de staat in 1992 verdween de ster uit de vlaggen van de opvolgerrepublieken.

Volkslied

Het volkslied van Joegoslavië was „Hej, Slaveni”. De tekst schreef de Slowaakse dominee en dichter Samuel Tomášik in 1834 in Praag – ontsteld dat hij op straat meer Duits dan Tsjechisch hoorde, dichtte hij hem eerst als „Hej, Slováci”. De melodie ontleende hij aan de Poolse „Mazurek Dąbrowskiego”. Op het Slavisch congres van 1848 werd het lied het onofficiële volkslied van de pan-Slavische beweging. Vanaf 1945 werd het in Joegoslavië gezongen, in 1988 kwam het ook in de grondwet; Servië en Montenegro hielden het aan tot 2006.